تبليغاتX
گروه عشق

ديگه طاقت ندارم


ديگه طاقت ندارم , انگاري دارم اشك بالا میارم
ديگه تحمل اين همه عذاب رو ندارم, دلم ميخواد مثل بارون بهار ببارم
ديگه عاشق نميشم دلم ميخواد مثل ديوونه ها در به در شم
ديگه دل به غريبه نميدم , دلم ميخواد هرچي از دنيا گرفتم پسش بدم
ديگه دست به دست عشق نميدم , كه بخوام مثل حالا پسش بدم
ديگه به خاطر كسي غرورمو لهش نميكنم , كه مجبور بشم مثل امروز نفرين بارش كنم
ديگه تو دادگاه دلم خنده  رو حروم ميكنم , آخه نميخوام به اشك تو چشام نامردي كنم

 

تقدیم به آنکه شاعرانه میخواند شاعرانه هایم را...

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آذر 1386ساعت 15:33  توسط مهروص  | 



           
کنج نگاه تو 
              

کاش از تو قاب چشمات تصویر منو پاک نمی کردی
کاش از آلبوم نگاهت عکسم و پاره نمی کردی
کاش بودی و می دیدی که برات می میرم
کاش چینیه دلم رو نمی شکستی تا چسبش بزنم
کاش رو بام دنیا که بودم دستامو رها نمی کردی
تا با تموم نگاهم روی زمین نقش شم ...نقشه تقدیر شم
اشکامو جمع میکنم تا برات لاله بکارم
صبرمو رو هم میزارم تا برای دیدینت باشم
با تموم وجودم تو کنج نگاهت می شینم
تا که شاید دوباره گریه کنی به یادم بیفتی  .....

تقدیم به : مه رو

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386ساعت 11:3  توسط مهروص  | 



                                       
همون نگاه اول توي قلبم خونه كردي با
مثل يك پرنده از عشق توي سينه لونه كردي
دل و بردي و نگفتي كه دلي به اين ظريفي
واسه باختن نا نداره كه ببازه به غريبي
تو هموني كه تو قلبم قد دنيا خونه داره
توي تك باغ دل من گل خوشبختي مي كاره
تو همون كوهي كه اسمت به لبم خنده مياره
اگه باشي تا هميشه ديگه اين دل غم نداره
عشق تو يه آ سمونه پر از نور و قشنگي
دل ساده كه نفهميد تو قشنگ اما دورنگي
تو كه احساسي نداري چرا با من عهد بستي
به خدا كه بي وفايي آخه تو پيمون شكستي
تو هموني كه تو قلبم قد دنيا خونه داره
توي تك باغ دل من گل خوشبختي مي كاره
تو همون كوهي كه اسمت به لبم خنده مياره
اگه باشي تا هميشه ديگه اين دل غم نداره
من كه باز دارم هنوزم توي خاطرات مي سوزم
ياد ظلماي گذشته سياه كرده شب و روزم
دوست دارم يادت، تو سينه واسه هميشه بميره
تو شكست سخته عشقت دلم عبرتي بگيره
تا بفهمه توي دنيا خيلي از عشقا فريــبــــــــــه
 
 
کاش می شد عشق را تفسیر کرد
خواب چشمان تو را تعبیرکرد
کاش می شد همچو گلها ساده بود
سادگی را با تو عالمگیر کرد
کاش می شد در حریم سینه ها
عشق رابا وسعتش تکثیر کرد
 
+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام اردیبهشت 1386ساعت 14:54  توسط مهروص  | 



 

بذار این شونه ی نمناک تکیه گاه گریه ها شه

بذار این خسته بیافته تا شاید دوباره پاشه

 

گریه کن دلت سبک شه من فدای گریه هاتم

تو رو تنها نمی ذارم تا همیشه پا به پاتم

 

زیر بارون نگاهت غسل تعمید بهانه ست

میری اما بر می گردی این سفر چه عاشقانست

 

حالا من اینجا می مونم چشم به راهت تا همیشه

واسه این دل شکستم هیشکی مثل تو نمیشه

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت 15:34  توسط پیمان  | 



اگه یار من تو باشی کسی رو دیگه نمی خوام
کاش همه کسم تو باشی من فقط همینو می خوام
دوست دارم که توی عشقت بسوزم تا که فنا شم
دوست دارم که با تو باشم اسیر دو تا چشات شم
دوست دارم که زندگـیـمـو بریـزم بـه زیـر پـاهات
دوست دارم کـه بـا نگـــاهت عـقـلمـو بـدی تو بـر بـاد
از همـون روزی کـه قلـبم اسیر و دربـه درت شـد
فهـمیـدم دل خرابـم عاشـق صـداقـتت شـد
تـو با ایـن هـمه بـزرگـی دل ما رو نشـکسـتـی
تـو بـا ایـن هـمه خـاطرخـواه اومـدی با مـا نشـستی
همه ی زندگی مـن فـدای یـه تـار مـوهات
هـمه ی عـشـقم تو هـستی تـوی ایـن دنـیا زیبا
+ نوشته شده در  یکشنبه نهم اردیبهشت 1386ساعت 15:29  توسط پیمان  | 



چه غم انگیز 

چه غم انگیز است پرستو به امید بهار كوچ می كند

چه غم انگیز است پرستو در قفس است

این پرستو شاید تو هستی كه تمام زندگیمی

این غم شاید عشق تو باشد

چرا غم تا وقتی شادی هست

ولی تو به من می گویی برو دیوانه

این ماجرای عشق هر روز من است

ای وای بر من

خدانگهدار.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386ساعت 20:7  توسط نوا   | 



              

 ای که از عشقت گذشتی، رفتنت ایثار نیست

                                         در درویی های عشقت شبهه ی اخبار نیست

 گفتی ازعشقت گذشتی، چون که من را عاشقی

                                        فکرکن، در مذهب آیا بی وفایی عار نیست

 گفتی از عشقم برو آینده ات روشن شود

                                        بی تو در آینده بودن یک کمی دشوار نیست

 گفته ای قسمت نبودش تا که هم بستر شویم

                                        بستر و بالین کجا، درعشق این گفتار نیست

 گفته ای در عشق تو هر شب مریضم بی خیال

                                        ملتی از عشق دیدم هیچ کس بیمار نیست

 گفتی ای یارم چو کفتر پر بکش، پرواز کن

                                        کفتری بی یار آیا شکل یک کفتار نیست؟

 حکم عفوم را زدی امضاء که آزادم کنی

                                       حکم آزادی عاشق چوبه ای جز دار نیست

 هی مرا تکرار می کردی برو ای یار خوب

                                       یار را کشتی، نیازش اینهمه تکرار نیست

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386ساعت 11:23  توسط زهرا  | 



 
بدرود
دگر مرا صدا مکن
مرا ز جام باده ام جدا مکن
که جام من به من جواب می دهد
به من کلید شهر خواب می دهد
 
درون خوابهای من
توئی و دستهای مهربان
توئی و  عهدهای استوار
و هرچه هست، عاشقانه پایدار
 
برو مرا صدا مکن
زکوچه خوابهای سایه پرورم
دگر مرا جدا مکن
صدا مکن
چو سایه بگذر از سرم
مرا ز سایه های دوستی سوا مکن
 
چه حاصلی ز شمعهای بی فروغ
ز خنده ها
ز بوسه ها
چه حاصلی ز گفته های سر به سر دروغ؟
 
تو از روندگان راه عشق نیستی
تو نیستی ز دلشکستگان
بگیر راه خویش و تن رها کن از بلا
چو من، دل رمیده طالب بلا مکن
تن سلامتت به درد مبتلا مکن
مرا به قصه های کودکانه در شبان هول
جدا مکن از این غم قدیم
از غم ندیم
صدا مکن
دگر ترانه سر، درین شبان دیر پا مکن.
 
بخواب نازنین من بخواب ناز
که من تمام شب به جام و جان
جز این سخن نگفته ام
وفا کن ای دل جفا کشیده، باز
ولی وفا به یا بی وفا مکن!
+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم فروردین 1386ساعت 18:4  توسط مهروص  | 



به نام دوست

سلام به همه طرفدارای این وبلاگ من ( مه روص) عضو جدید توی این گروه

خستم و امیدوارم از خوندن مطالبم و مطالبی که دوستان مینویسن لذت ببرید.و حالا...              .

                        ۱

                         .

                         ۲

                          .

                          .  

                         ۳

                          .

                          .

                          .

                    ***((( Bo0o0o0o0om )))*** 

           
 Happy New Year    
بهار
روی تپه ی بهار نشسته ام. غرق در رویاهای خویش، به آسمان می نگرم و به راهنمایی پرنده ی بهاری با بالهای ابر در فضا پرواز می کنم. می گویم: عشق، بگو کجا خانه داری تا سر بر آستان تو نهم و همانجا خانه کنم. افسوس که تو پرنده ی بهار و نسیم سحرگاهان، هیچکدام خانه ندارید!
روح من مثل گل آفتاب گردانی، پیوسته رو به سوی آفتاب عشق و امید دارد. ای بهار، تو از من چه می خواهی؟ کی صلح و آرامشی را که تشنه ی آنم به من ارمغان خواهی داد؟
گذر ابرها و جویباران را می نگرم . دیدار این همه گردزر که با دست خورشید بهاران بر همه جا افشانده شده، مرا محسور می کند. این همه زیبایی، دیدگان مرا در سر مستی و خیرگی فرو می برد. همه جا صدایی چون زمزمه ی زنبوران عسل می شنوم. اندیشه های پیاپی در سرم می آیند و می گذرند. احساس می کنم که چیزی می طلبم، چیزی می طلبم که در نیمه ی راه غم و شادی است. از دل خود می پرسم: میان درختان که در شاخ و برگ آنها زر ناب و زبرجد در آمیخته اند، سراغ چه می گیری!
می گوید:سراغ روزهای گذشته را می گیرم. سراغ بهار عمر را می گیرم که دیگر باز نمی گردد!
 شکوه ی نا تمام!..
ای آسمان!.. باور مکن این پیکر محزون منم.
من نیستم!.. من نیستم!
رفت عمر من، از دست من..
این عمر مست و پست من..
یک عمر با بخت بدش بگریستم، بگریستم!
لیک پای اندر گلم،
باری نپرسید از دلم..
من چیستم؟ من کیستم؟
 
پروانه سوخت شمع فرو مرد شب گذشت
ای وای من که قصه ی دل نا تمام ماند
+ نوشته شده در  دوشنبه ششم فروردین 1386ساعت 19:50  توسط مهروص  | 





نگاه کن من چه بی پروا چه بی پروا
به مرز قصه های کهنه می تازم

نگاه کن با چه سر سختی تو این سرما
برای عشق یه فصل تازه می سازم

یه فصل پاک
یه فصل امن و بی وحشت

برای تو که یه گلبرگ زودرنجی
یه فصل گرم و راحت

زیر پوست من
برای تو که با ارزش ترین گنجی

نگاه کن من به عشق تو چه لیلا وار
تن یخ بسته ی پرواز و می بوسم

بیا گرم کن منو با سرخی رگ هات
من اون رگ های پر آواز و می بوسم

تو رو می بوسم ای پاکیزه ی عریان
تو رو پاکیزه مثل مخمل قرآن

طلوع کن من حرارت از تو می گیرم
ظهور کن من شهامت از تو می گیرم

بیا هیچ کس مثل من و تو عاشق نیست
مثل ما عاشق و همسایه و همدم

بیا از شیشه ی سخت و بلند عشق
مثل ارابه ی نور رد بشیم با هم

نگاه کن من چه شبنم وار
چه شبنم وار

به استقبال دستای خزون می رم
هراسم نیست از این سرمای ویرانگر

برای تو من عاشقانه می میرم!!!!!!



+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم اسفند 1385ساعت 23:42  توسط سارا  | 



انگه كه عشق گشود روی ماهش

                                                         در شیفتگی و حیرانی سر به زیر انداختم

به عقل گفتم این چه بود

                                                        عقل در شگفتگی گفت:نمیدانم

به چشم گفتم

                                                        هیچ جوابی نیامد

به قلبم گفتم

                                                     فریاد زد این عشق است

در سكوت كامل گریستم و گریستم

                                                وانگهی بانگ بر اوردم

خدایا مرا از گناه بی عشقی

                                              ببخش كه در گمراهی بودم

ناگه صدایی امد

                                           ای عاشق گریه نكن كه عشق را لكه دار كنی

دوستان می دونم این شعر ضعیف هست ولی به كمك شم ابهتر میشه

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم اسفند 1385ساعت 16:58  توسط نوا   | 



سلام

من شعری از فریدون مشیری به نام كوچه رو حفظ بودم كه یادم رفته

ولی چند قسمتی رو كه یادم هست می نویسم

باز بی تو مهتاب شبی از ان كوچه گذشتم

همه تن چشم شدو خیره به دنبال تو گشتم

در نهان خانه ی وجودم عطر یاد تو پیچید

فعلا

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم اسفند 1385ساعت 16:44  توسط نوا   | 



بی بهونه سلام 

سلام به همه ی دوستای خودم یعنی:

کل گروه عشق

و

تمام دوستانی که به این وب سر میزنن

منم یه عضو کوچیکی از این گروه هستم که به دعوت دوسته گلم اینجا هستم یعنی نوا

ببخشید من هنوز خودم و معرفی نکردم

من زهرام فعلا که ۲۰ سالمه از تهران هم هستم

اینم اولین آپ من بوده

امید وارم از مطالبی که میزارم خوشتون بیاد

تقصیر دلم چیست اگر روی تو زیباست

حاجت به بیان نیست که از روی تو پیداست

من تشنه ی یک لحظه تماشای تو هستم

افسوس که یک لحظه تماشای تو رویاست

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اسفند 1385ساعت 11:28  توسط زهرا  | 



دنیا چه  روزگاری ست

                                              روزگار جنگ،قتلو بی خوابی ست

ولی عشقی كه در من است

                                             با این هیاهو پایانی نیست

از من بگزر

                                             كه بیش از این مرا حوصله نیست

می خواهم بروم

                                           ولی مرا از یاد بردنی نیست

مرگ مرا با خود خواهد برد

                                        پس مرا به یاد بسپار

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم اسفند 1385ساعت 17:5  توسط نوا   | 




عشقبازی به همین آسانیست ….
که گلی با چشمی
بلبلی با گوشی
رنگ زیبای خزان با روحی
نیش زنبور عسل با نوشی
کار همواره باران با دشت
برف بر قله کوه
رود با ریشه بید
باد با شاخه و برگ
ابر عابر با ماه
چشمه ای با آهو
برکه ای با مهتاب
و نسیمی با زلف
دو کبوتر با هم
و شب و روز و طبیعت با ما

عشقبازی به همین آسانیست ….
شاعری با کلماتی شیرین
دست آرام و نوازش بخش بر روی سری
پرسشی از اشکی


عشقبازی به همین آسانیست ….
که دلی را بخری
بفروشی مهری
شادمانی را حراج کنی
رنجها را تخفیف دهی
مهربانی را ارزانی عالم بکنی
و بپیچی همه را لای حریر احساس
گره عشق به آنها بزنی

بهاران به همه عاشقآن خجسته باد.....!
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم اسفند 1385ساعت 21:35  توسط سارا  | 



زمستان آرام آرام می رود
و بهار چه خوش قدم می آید
ستاره ها را خبر کنید
غم ها را خاکستر کنید
که یار من از آسمان می آید
بگو دریا آرام نگیرد
بگو نفرت از غم بمیرد
بگو من هم شعری بگویم
که یاد او از سر بگیرم
و در کنار چشمهای عزیزش
با تمام عشق
با همین شعر بمیرم
آری، من برای او بی بهانه میمیرم
من
عاشقانه میمیرم
......................................................
چمعه _ 11/12/1385 _ ساعت 6:48 _ امید اسدی
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم اسفند 1385ساعت 20:8  توسط امید  | 



های! نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ!

های! نپریشی صفای زلفکم را دست!

وآبرویم را نریزی٬ دل!

ای نخورده مست

لحظه دیدار نزدیک است...
+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم اسفند 1385ساعت 23:17  توسط امید  | 



چه سرنوشت غمگین یست
که کرم کوچک ابریشم
مدام قفس می بافد
ولی به فکر پریدن بود
+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم اسفند 1385ساعت 10:46  توسط نوا   | 



بهار بود

سبزترین بهار هستی

من بودم و یاد تو

که در ذهن خسته ام مانده بودی

و یک دنیا حرف

که به وسعت عشق

زیبا بود

و اکنون بهار از راه رسیده

شاید دارم خواب می بینم

خوابی از عطر یاس

خوشه های گیلاس

که در دستهای تو پیداست

آه که چه زیباست

آه که چه زیباست

آن چشمهای رنگین تو

گویی تمام رنگین کمان را در چشمهایت پاشیده اند

گویی تمام ستاره ها به احترامت خوابیده اند

و من به چشمهای رنگین تو عشق می ورزم

ای دو چشمانت پر از رنگ صداقت

..........................................

۲۷/۰۲/۲۰۰۷

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم اسفند 1385ساعت 23:24  توسط امید  | 



در عشق دروغی نیست

                                            ولی در من خالی صداقتی نیست

مرا بیش از این تحمل نیست

                                           راه درستی است

اگر زندگی بگزارد 

                                          این راه را ادامه دهم

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم اسفند 1385ساعت 0:56  توسط فرزاد  | 



سلام برای شروع از یکی از شعرام شروع میکنیم امیدوارم دوست داشته باشید
 
باز هم شب است
باز هم شب است
باز هم ستاره های نقره ای در چشم من
آه چشم من
در تاب و تب است
می خوانم از یاد او، فریاد او
آه چه می گویم امشب ای خدایم
همدم این غصه هایم
دلم تنگ است، دلم تنگ است
در این باران، در این طوفان
چشم هایم
آه چه بیرنگ است
حرف هایم چه بی پروا
میکند نجوا
از جداییها
آخ چه می گویم امشب ای خدایم
همدم این غصه هایم
تو می دانی چه تنهایم
در این زندان در این طوفان
آه، تنهایم تنهایم
یار من، دلدار من
ناز من، همراز من
می آید از دور ها از نورها
از شعر ها از شورها
و یک امید به سر دارم
هوای یک سفر دارم
نمی مانم در این زندان در این محبس
آه نمی خوانم در این باران
و لبخندی به لب دارم
برای دیدن تو
برای چیدن تو
از باغ سرسبز محبت های خوشبو
از پر پرواز صداقت های یک قو
و من می آیم اینگونه شتابان
به سوی تو، به سوی تو
ای همیشه دریا، ای همیشه تنها
دوستت دارم، دوستت دارم
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اسفند 1385ساعت 21:19  توسط امید  |