ازم پرسيد به خاطره کی زنده هستی؟ با اينکه دوست داشتم با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو"، بهش گفتم : "بخاطر هيچکس" پرسيد : پس به خاطره چی زنده هستی؟ با اينکه دلم داد ميزد "به خاطر دله تو"، با يه بغض غمگين بهش گفتم "بخاطر هيچّی" ازش پرسيدم : تو بخاطر چی زنده هستی؟ در حالي که اشک تو چشمش جمع شده بود گفت : بخاطر کسی که بخاطر هيچ زندست

یادته برات نوشتم اگه عاشقم نباشی الهی بمیری

اگه دوستم نداشته باشی

غیر من کسی رو داشته باشی الهی بمیری

بعدش برات نوشتم

همه رو دروغ نوشتم، خودم بمیرم

اگه تو یه روز خواسته باشی

که منو دوست نداشته باشی خودم می میرم

برات بمیرم، برات بمیرم

نبینی قهر خدارو، بدی های روزگارو

الهی نمیری، الهی نمیری

بمونه سایَه ت روی سرم، میدونی برات در به درم

الهی نمیری، الهی نمیری

وقتی تو چشات زل میزنم

با غم نگات فال میزنم

وقتی میبینم دوسم داری

از تهِ دلم داد میزنم

از تهِ دلم داد میزنم

اگه یه روزی فرشته ها

بخوان تو رو زودتر ببرن

به اونا میگم که از قدیم

ماهی رو با تنگش می برن

ماهی رو با تنگش می برن

برات بمیرم، برات بمیرم

برات بمیرم، برات بمیرم

(برای هیچکس ... )

..............................

هیرو هیرو گل آبی

گل خوشبوی آفتابی

هیرو هیرو گل خوش رنگ

گل شب بوی مهتابی

تو را در کدامین روز می بویم؟

ای ساکن آسمان

نوازش بی امان

اندکی بوسه می خواهم

گرم تر از آتش

نرم تر از باران

اندکی عشق می خواهم

ای تو

قهرمان آتشینم

بی تو اشکی بر زمینم

زودتر بیا

ای عشق بی دردسر

به تلاطم نبض خروشانت

به لطافت قلب جوشانت

گرم تر بیا

قهرمان نقره پر

..........................

شعر از امید - ۱۷ تیر هشتاد و شش ساعت ۱ شب

گل نرگس، گل ناز

پریزاده ی آواز

گل سوسن، گل یاس

شعر ساده ی احساس

شعرهایم ساده تر از برگ گل یاس اند

و حرف هایم آزادتر از پرواز

نقاشی های آدولفه ویلیام

بر دیوارهای خانه

چه زیبا میدرخشد

عکسهای جانی دپ، به یک جا خیره شده اند

تام کروز به جایی دیگر

همه چیز زیباست همه چیز زیباست

اما عکس های سیاه و سفید مادر

زیبا تر از زیباست

عکسهایی که

اتاقم را آفتابی تر می نماید

گویی همین دیروز بود که نوجوانی چهارده ساله

عکس هایش را از عکاسی کاخ

خیابان سمسام می گرفت

زمان می گذرد، آسمان رنگ هایش را جایگزین میکند

عشق می آید، بهترین ها به مهمانی خدا می روند

عقربه های ساعت، اسب سرنوشت را می راند

جهان، ساز جدایی می خواند

و به همین سرعت، سی و شش سال می گذرد

و باز هم زمان می گذرد

و آسمان رنگهایی دگر خواهد بافت

اما هیچ عکسی زیباتر از عکسهای "مادر" نخواهد شد

.............................

امشب دل من محو تماشای خداست

یکی دل مرا می شکند

اشک غم می ریزم

کور می شوم

مست و شرور می شوم

ز خانه دور می شوم

یکی به خانه خدا می رود

اشک شوق میریزم

نور می شوم

رنگ بلور می شوم

پر از غرور می شوم

ای خدا خانه من کجاست؟

شعرهایم دست کیست؟

من شعر "یاد تو" را می خواهم

تا آرامشی به وسعت "نوازش" به قلبم بنشاند

من دست یارم را می خواهم

تا مرا به آسمان ببرد

به گیسوی رویایی آفتاب

به شبهای تنهایی مهتاب

من "عشق" می خواهم

تا هدیه کنم به قلبی که از رفتن یارش

نای طپیدن نداشت

من "نور" می خواهم

تا گریه کنم به چشمهای یتیمی که سر کوچه

اشک می کاشت

ای خدا

من طولانی ترین شب زمینم

نور می خواهم

پس کجاست آفتابی ترین روز نمینم؟

...............................................

امشب عجب شبی بود چشمونم اشک بارون شدن، مهستی پیش خدا رفت، اشک غم ریختم، دوست نازنینم به خونه خدا میره اشک شوق ریختم، خودمم که آویزون دنیام اشک حسرت می ریزم

امید، چهارم تیر هشتاد و شش ساعت ده و نیم شب

...............................................

سلام صادق جان

من مطلب دووست منتقدتو! خوندم، نقدی که از نوشته های تو شد اصلا صحیح نیست! دوستت یعنی صاد نوشته بود اصلا قشنگ نیست! چرا صاد!!! خیلی هم قشنگ بود چون از ته دلش نوشته بود چون برای معشوقش مینویسه و چه چیزی از این زیباتر؟؟؟ یادت باشه هیچکس شعرش کامل نیست همه ایرادهایی دارند

 برای صادق که عاشقه این شعر نیست که نوشته بلکه  نوعی دردودل و ابراز علاقه به معشوق محسوب میشه

صادق جان

به قول شهیار نازنین! وقتی قلم تو دستاته فقط بنویس و کاغذ رو سیاه کن و در انتهای آن تاریخ بزن و بزارش یه گوشه و بعد از مدتها پیشرفت خودتو ببین!

صادق جان تو بنویس و بنویس، تاریخ بزن و برگه هارو سیاه کن و برای معشوقت بفرست، هر آنچه که میدونی بنویس

و مهمتر از همه سبک شعرتو کشف کن و ادامه بده تا شعرت به نرمی و لطافت عشق برسه

به قول شهیار قنبری:

بهترین جای جهان فرصت آغوش تو

مثل یک در، پشت سر، خوش صداتر بسته شو

در مورد سوالت باید بگم نه! من این شعرارو واسه کسی نمیگم البه تعداد کمی شعر و ترانه رو واسه عزیزی که خودش می دونه کیه!!! نوشتم به نام خود او ولی در کل شعرامو واسه کسی نمیگم البته شاید یک روزی همشونو یکجا تقدیم کنم به یک نفر که آینده اونو معرفی میکنه!!!

در پایان واسه اینکه بلاگ سیر طبیعی خودشو طی کنه و از موضوع خارج نشیم یکی از نوشته هامو تقدیم میکنم به کسی که روز تولدشه یعنی سارا - از همینجا تولدشو تبریک میگم و نوشته ای رو که سال پیش نوشتمو واسش میزارم(سارا جان این نوشته رو یادته که!؟) :

یک روز در دیسِمبِ ر

البته میدونم تو توی دیسمبر به دنیا نیومدی! ولی در کل تقدیمش میکنم به تو و امیدوارم ۱۰۰ سال دیگه هم پاینده باشی